กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 เพื่อนเสี่ยวเหย่โกรธแล้ว ผลที่ตามมาร้ายแรงมาก
น่าอับอายขายหน้า…!!!
ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นหุ่นรบเซนเซอร์ หุ่นรบขยับทำท่าทางเช่นไร ควอนยุลก็ขยับตามเช่นนั้น
แม้จะมีเปลือกนอกของหุ่นรบกั้นอยู่และไม่มีใครมองเห็นเขา แต่ควอนยุลยุนก็ยังรู้สึกอัปยศอดสูถึงขีดสุด
เขาไม่เคยขายหน้าขนาดนี้มาก่อนในชีวิต ตอนนี้ทำได้เพียงนึกเกลียดตัวเองจนอยากจะขุดหลุมสักหลุมมุดลงไป แล้วไม่โผล่ออกมาอีกเลย…
ป๋อเหอเพียงแต่มองเขา จากนั้นจู่ ๆ ก็ยกมือซ้ายขึ้นแล้วมองไปยังที่นั่งกรรมการ “ถ้าเขายังไม่ยอมแพ้ ฉันต้องอัดเขาให้ถึงขั้นไหนถึงจะตัดสินให้ฉันชนะโดยอัตโนมัติคะ?”
กรรมการ: …
กรรมการอีกคน “โดยทั่วไปแล้ว หากทำให้เขาไม่สามารถขยับได้อีก ก็จะตัดสินให้คุณเป็นฝ่ายชนะ…”