กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 54 แบบนั้นก็สู้ปล่อยให้เขาตายไปเสียยังดีกว่า
หลับตาลง…
ป๋อเหอรับรู้ถึงกระแสลมที่ปั่นป่วนวุ่นวายอยู่ในร่างกายของหลงอี้อย่างเงียบ ๆ หรือบางที ก็ไม่ควรเรียกมันว่ากระแสลมง่าย ๆ แต่มันคือกระแสพลังจิตที่ปั่นป่วน ซึ่งพุ่งพล่านอยู่ในร่างหลังจากพลังจิตถูกขัดขวาง
ความรู้สึกที่บรรยายออกมาไม่ได้ ถ้าจะให้ป๋อเหออธิบายด้วยความรู้สึกที่ตรงที่สุด นั่นก็คือตอนที่เธอบุกเข้าไปในทะเลจิตของอีกฝ่าย สิ่งที่เธอเห็นไม่ใช่ทะเลที่ผิวเผินดูสงบ แต่ข้างในปั่นป่วนเหมือนของลี่เซียวเหย่
ยิ่งไปกว่านั้น ในทะเลจิตของหลงอี้มืดสนิท มีเพียงจุดสีขาวเล็ก ๆ ที่ใจกลางเท่านั้น
เธอเดาว่า นั่นคงจะเป็นสิงโตขาวตัวที่เธอเห็นเมื่อครู่…