กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ลากตัวออกไป” จักรพรรดิจิ่งหมิงถูกเสียงอึกทึกทำให้ปวดขมับ
องครักษ์หน้าท้องพระโรงรีบรุดเข้ามาอุดปากเวินซูเหยียน แล้วลากนางออกไป
นางดิ้นรนขัดขืน เสียงสะอื้นอย่างไม่ยินยอมดังออกจากลำคอ แทบอยากใช้สายตาสังหารเวินสือหนิงให้ตาย
ทว่าฟู่เวิ่นโจวกลับเบี่ยงกายมาขวาง ตัดขาดสายตาของนาง
แววตาของเวินซูเหยียนอ่อนลง น้ำตาพลันเอ่อทะลัก…
เป็นความเสียใจ หรือเป็นความแค้น แม้แต่นางเองก็ไม่อาจบอกได้ชัดเจน
บนท้องพระโรงกลับคืนสู่ความเงียบสงบ
คำกล่าวหาของเวินซูเหยียน ประกอบกับคำให้การของสาวกลัทธิคนอื่น ๆ ทำให้อิ่นเสวียนตู้ไม่อาจแก้ตัวได้แม้สักคำ
บนบัลลังก์มังกร แววตาของจักรพรรดิจิ่งหมิงหนักอึ้งประหนึ่งขุนเขาที่กำลังจะพังทลาย
“เราไม่เคยปฏิบัติต่อเจ้าอย่างไม่เป็นธรรม เหตุใดจึงทำเช่นนี้?”