กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทุกคนต่างหันไปมองแท่นบวงสรวง เพียงเห็นว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์ผู้ซึ่งเมื่อครู่ยังเปี่ยมด้วยปราณเซียน มีผีเสื้อและหมู่วิหคบินวนเวียนล้อมรอบ บัดนี้ทั่วทั้งร่างกลับถูกปกคลุมด้วยความมืดทะมึน แมลงวันและมดบินนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้ามาเต็มฟ้าแน่นดิน หนาแน่นยั้วเยี้ย เกาะอยู่บนอาภรณ์สีขาวของนาง มุดเข้าไปในมวยผม และพุ่งใส่ผ้าโปร่งสีครามที่คลุมใบหน้า
เสียงหึ่ง ๆ แสบแก้วหูและอื้ออึง ประหนึ่งเมฆดำก้อนหนึ่งกำลังเคลื่อนที่เข้าปกคลุมร่างของนางทั้งร่าง
“อ๊า!!! ช่วยข้าด้วย!”
ธิดาศักดิ์สิทธิ์กรีดร้อง พลางโบกแขนอย่างบ้าคลั่งเพื่อขับไล่พวกมัน
ทว่าแมลงกลับยิ่งรวมตัวกันมากขึ้น ราวกับถูกบางสิ่งดูดเอาไว้ พากันเกาะติดนางแน่นไม่ยอมปล่อย