ตอนที่ 244 ขมหวาน

เมื่อเอ่ยถึงเรื่องในอดีต ดูเหมือนฉู่เยี่ยนยังหวาดผวาไม่หาย

“สือหนิง เจ้ารู้หรือไม่ว่าตอนนั้นข้าโกรธและหวาดกลัวมากเพียงใด”

“ข้ากลัวเหลือเกินว่าต่อให้ทุ่มทั้งชีวิตก็อาจช่วยเจ้าไม่ได้ ข้ากลัวว่าจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต และที่ข้ากลัวยิ่งกว่าคือสือหนิงต้องใช้ชีวิตทั้งชาติจมอยู่ในความสิ้นหวังและกรงขัง…”

เวินสือหนิงน้ำตาไหลพราก สะอื้นกล่าว “เจ้าอย่าได้พูดอีกเลย”

ฉู่เยี่ยนมองนางด้วยสายตาเอ็นดู “ก็พูดเป็นครั้งสุดท้าย… สือหนิง เจ้าเป็นคนที่ใกล้ชิดที่สุดของข้ามานานแล้ว เป็นคนที่ข้ายอมเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้อง แต่ภายหลังข้าจึงรู้ว่าคุณชายรองต่างหากที่ถูก พวกเรายินดีสู้ตายเพื่อเจ้าเพียงใด ก็สู้เจ้าเข้มแข็งขึ้นด้วยตนเองไม่ได้”