ตอนที่ 236 ดวงจิตแม่ทัพ

ต่อให้ทั่วป๋าอวี่คลุ้มคลั่งขึ้นมา กลับคำกลางคัน ภายใต้การคุ้มกันจากฝ่ายนี้ ฉู่เยี่ยนกับอีกสองคนก็ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสรอดชีวิต

ลูกหมาป่านี่เรียนรู้ไวจริง เพียงชั่วครู่ก็พลิกกลับมาเล่นงานเขาได้

ดวงตาฟู่เวิ่นโจวหดแคบลงเล็กน้อย ยังคงมั่นใจว่าทั่วป๋าอวี่มิได้คิดจะรบ

เพียงแต่ไม่ยอมจำนน เพียงแต่ชั่วร้ายมาตั้งแต่เกิด

ดังนั้นเขาจึงเอ่ยซ้ำด้วยเสียงร้อนรน “เร็ว ปล่อยให้พวกเขามา”

สิ้นเสียงของเขา ลมหนาวพัดเข้าสู่ทรวงอก กระตุ้นให้เกิดการไอจนฉีกหัวใจ

ท่านอ๋องรุ่ยกับโจวหลี่เซี่ยวเข้าใจความหมายของเขาเป็นอย่างดี

แต่ทว่า…

จะยอมได้อย่างไร

“ฉู่เยี่ยน รีบไป รีบกลับมา”