กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เวินสือหนิงดึงแขนเสื้อไว้
ในนั้นมียาพิษผง มีมีดสั้นคมกริบ
ยาพิษผงนั้นทำจากเกสรบุปผาหยกน้ำค้าง สามารถทำให้ผู้คนเกิดภาพลวงตาได้ในเวลาอันสั้นยิ่ง
เมื่อเสริมด้วยยาที่กดเส้นประสาท เพียงสูดยาพิษผงเข้าไป ผู้นั้นจะสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวชั่วคราว
บวกกับความประมาทของอีกฝ่าย นางจึงมั่นใจว่าจะสังหารได้แน่นอน
แต่นางทำไม่ได้
ความหวังอยู่ตรงหน้า นางกับคุณชายรองยังมีวันเวลาอีกยาวนาน……
ฟู่เวิ่นโจวสายตาหม่นหนัก เล่นหมากในมือไปมา เอ่ยเสียงเบา “พอเถิดทั่วป๋าอวี่ เดินทางใต้เท้าให้ดีเสียก่อน ค่อยว่ากันเรื่องมีชีวิตอยู่”
ทั่วป๋าอวี่หัวเราะฮ่า ๆ “เช่นกัน เช่นกัน”
“หวังว่าเรายังมีโอกาสพบกันในสมรภูมิ”