ตอนที่ 226 หม่าลิ่น

มุมปากของทั่วป๋าอวี่เผยรอยยิ้มโหดเหี้ยมออกมา

“หม่าลิ่น เจ้าฟังให้ดี หากเจ้าไม่ช่วยคนผู้นี้ ตายไปแล้วนรกก็ยังไม่รับเจ้า”

ชายขาเป๋เบิกตากว้างจ้องเขาด้วยความหวาดผวา ราวกับล่วงรู้แล้วว่าเขาจะกล่าวสิ่งใด

ริมฝีปากของเขาสั่นระริกอย่างประหลาด ขยับปากแบบไร้เสียงว่าไม่เอา

แต่ทั่วป๋าอวี่ผู้นี้ ชอบบดขยี้ศักดิ์ศรีและความศรัทธาของผู้อื่นให้แหลกสลายที่สุด ชอบมองดูสีหน้าทรมานเจียนตายของพวกเขา

สิ่งนี้ทำให้เขาสะใจยิ่งกว่าการเข่นฆ่าใด ๆ

เสียงแหบหยาบของทั่วป๋าอวี่ดังก้องในอากาศ

“ปีนั้น ผู้จับเจ้าเป็น ๆ คือพี่ชายของข้า ส่วนความคิดที่จะเอาศพเจ้าไปแขวนบนกลองศึกแล้วตีประกาศศึกนั้น ข้าเป็นคนเสนอ…”