กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ด้วยเกรงว่าองค์พระพุทธเจ้าจะไม่ทราบถึงนิสัยใจคอของคุณชายรองและฮูหยินรอง แล้วตัดสินดวงชะตาของทั้งสองผิดไป หมัวมัวฉินจึงพร่ำเล่าความดีของทั้งสองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เล่าว่าทั้งสองช่างเมตตากรุณา ซื่อสัตย์กตัญญู เพียงธรรม และกตัญญูต่อบุพการีเพียงใด เป็นคนดีที่หาได้ยากยิ่งในโลกนี้
นางเล่าเช่นนี้วันแล้ววันเล่า กลัวเหลือเกินว่าจะหลงลืมสิ่งใดไป
บางครั้งเล่า ๆ ไปก็ลืมเสียว่าเมื่อครู่ตนพูดสิ่งใดไว้ จึงหวาดหวั่นกระวนกระวาย คุกเข่าลงต่อหน้าพระพุทธรูปโขกศีรษะจนทั่วใบหน้าเปื้อนเลือดและสิ่งสกปรก
เมื่อจิ้นอันและเซียงเฉ่าได้รับจดหมายแล้วรีบร้อนมาหานาง ก็พอดีพบหมัวมัวฉินควบคุมตนเองไม่ได้อีกครั้ง
เซียงเฉ่าน้ำตาคลอในทันที นางประคองท้องคุกเข่าลง แล้วประคองหน้าผากของหมัวมัวฉินไว้