กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในใจของฟู่เวิ่นโจวเต้นระทึกด้วยความสะเทือนใจ ร่างกายราวกับรับรู้ได้เช่นกัน หางตาเริ่มเปียกชื้น
อีกด้านหนึ่ง โจวหลี่เซี่ยวและอีกสามคนมาถึงจวนเจ้าเมือง
พอฟู่หว่านเอ๋อร์เห็นมู่จิ่วและหมอเทวดาเลี่ยว ก็ส่งเสียงสะอื้น พลางถามอย่างร้อนใจ “พี่รองของข้าอยู่ไหน สือหนิงอยู่ไหน”
หมอเทวดาเลี่ยวส่งสัญญาณให้ซ่งเจ๋อพานางไป จากนั้นดึงโจวหลี่เซี่ยวเข้าไปในห้อง ปิดประตูแล้วกล่าวว่า “ฟู่เวิ่นโจวตื่นแล้ว!”
โจวหลี่เซี่ยวเบิกตากว้าง “หา? คงไม่เร็วถึงเพียงนี้กระมัง”
หมอเทวดาเลี่ยว “ผู้ใดจะว่ามิใช่เล่า”
ทั้งสองปรึกษากันครู่หนึ่ง ตัดสินใจว่าต้องออกเดินทางข้ามคืนไปยังจุดหมายถัดไป รอให้ได้พบหมอผีเสียก่อนค่อยว่ากัน