ตอนที่ 192 ความยาว

โจวหลี่เซี่ยวผู้มีใบหน้าคมคายงดงาม เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบสงบ สบตาฟู่หว่านเอ๋อร์ตรง ๆ ทีละคำ

“แม่นางหว่านเอ๋อร์จงจำไว้ ข้าโจวหลี่เซี่ยวไม่เคยหลอกเจ้าในเรื่องเช่นนี้”

ลมหายใจของเขาเย็นสบาย ทว่าสายตากลับร้อนผ่าว

ฟู่หว่านเอ๋อร์ชะงักไป ชั่วขณะหนึ่งปลายหัวใจเกิดความรู้สึกชาเบา ๆ ขึ้นมาอย่างฉับพลัน

ใบหูอวบอิ่มก็พลอยแดงก่ำตามไปด้วย

แต่คุณหนูสามในยามนี้เป็นผู้ใหญ่ของบ้านไปแล้ว เรื่องเล็กเพียงเท่านี้มิอาจทำให้สะทกสะท้าน

เห็นเพียงนางค่อย ๆ ทอดสายตาลงต่ำ เอ่ยเรียบ ๆ ว่า “รู้แล้ว กินข้าวเถิด”

สายตาของโจวหลี่เซี่ยวกวาดผ่านใบหูแดงอวบนั้น แล้วนั่งตัวตรง ใช้ตะเกียบชี้ไปที่เด็กทั้งสี่คน

“กินข้าว ทุกคนกินข้าวให้เรียบร้อย”