ตอนที่ 171 อันตราย

โจวหลี่เซี่ยวกล่าวว่า “ริบทรัพย์ทั้งตระกูลแล้ว ตอนนี้ทุกคนอยู่ในคุกหลวง รอให้คดีของท่านอ๋องอันจบลงทั้งหมดเสียก่อน หากไม่มีความแปรผันครั้งใหญ่ ก็จะลงโทษเนรเทศอีกครั้ง”

คิ้วตาของฟู่เวิ่นโจวกระจ่างใสอ่อนโยน แต่กลับแฝงไว้ด้วยความเหี้ยมคม

“ถ้าเช่นนั้นก็ยังต้องไปพบกันสักหน่อย”

เวินสือหนิงเบิกตากว้าง “คุณชายรอง!”

ฟู่เวิ่นโจวมองนาง แล้วยิ้มบาง “ชาติกำเนิดของสือหนิง ข้าใส่ใจ”

สือหนิงของเขาเป็นไข่มุกบริสุทธิ์ผุดผ่องชัด ๆ แต่กลับถูกผู้คนจงใจกักขังไว้ในห้วงลึก บดบังประกายของนาง เอาความชั่วร้ายทั้งปวงในใต้หล้ามาปิดทับ

คนอื่นไม่รู้ แต่ในฐานะคนที่นอนร่วมเตียง เขาจะแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ได้

ความเจ็บปวดจากการถูกกักขังและถูกใส่ร้ายนั้น เปรียบเสมือนหนามเล่มหนึ่ง ที่ปักคาอยู่ในใจของเวินสือหนิงตลอดมา