กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ฝ่าบาท……”
ฟู่เวิ่นโจวเพิ่งจะเอ่ยอธิบาย เวินสือหนิงบีบนิ้วมือของตนโดยไม่รู้ตัว แล้วชิงกล่าวขึ้นว่า “ฝ่าบาททรงเป็นโอรสสวรรค์ ทรงเป็นเจ้าของแว่นแคว้น ทรงเป็นผู้คุ้มครองราษฎรต้าโจวทั้งปวง พระบารมีของฝ่าบาทย่อมน่าเกรงขาม แต่ทว่า……”
“แต่ทว่าอะไรหรือ”
โจวจี้หมินสายตาเฉียบดุจคบเพลิง จ้องเขม็งสตรีผู้ไม่ยอมก้มหัวผู้นี้
เวินสือหนิงหยุดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังใคร่ครวญถ้อยคำที่จะกล่าวต่อไป น้ำเสียงสงบแต่หนักแน่น
“ข้าน้อยกับราษฎรทั้งปวงล้วนเทิดทูนโอรสสวรรค์ และเต็มไปด้วยความอยากรู้เกี่ยวกับโอรสสวรรค์เช่นกัน”
“ข้าเคยถามคุณชายรองที่บ้านของข้า ว่าฝ่าบาทเป็นคนเช่นไร หน้าตาเหมือนคนธรรมดาหรือไม่”