ตอนที่ 154 คนคุ้นเคย

ใบหน้าของฟู่หว่านเอ๋อร์แดงก่ำขึ้นอีกครา

คนผู้นี้ก็จริง ๆ มองนางด้วยสายตาแปลก ๆ อยู่เรื่อย ราวกับพวกพาลเจ้าชู้...ทว่ากลับทำให้นางเกลียดไม่ลง

เวินสือหนิงมองโจวหลี่เซี่ยว มองฟู่หว่านเอ๋อร์ แล้วโน้มเข้าไปใกล้ฟู่หว่านเอ๋อร์ เอ่ยถามด้วยความสงสัย “เหตุใดเจ้าเพียงสบตากับเขาก็หน้าแดง พวกเจ้ารู้จักกันมาก่อนหรือ”

ฟู่หว่านเอ๋อร์อายจนอยากมุดลงไปในรอยแยกพื้น

“ข้าเปล่าเสียหน่อย...พี่สะใภ้รองอย่าเพิ่งพูดพล่อย ข้าไม่รู้จักเขา”

บทสนทนาของสองคนนั้นเล็ดลอดมาแผ่ว ๆ โจวหลี่เซี่ยวยิ้มไม่เอ่ยวาจา เพียงแววตาที่เปี่ยมไมตรีนั้นยิ่งทำให้ผู้คนคิดไปไกล

เขาเคยกล่าวว่า เขาเคยพบเวินสือหนิงมาก่อน

ทว่าอันที่จริง ก็ในครานั้นเอง ที่เขาได้รู้จักคุณหนูสามตระกูลฟู่อย่างแท้จริง