กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ชายผู้นั้นรูปโฉมงดงามล้ำเลิศ ร่างกายตั้งตรงราวต้นสน อีกทั้งยังมีกลิ่นอายสูงส่งและสง่างามติดตัวมาแต่กำเนิด
เซียวฉือเพ่งมอง ในความทรงจำดูเหมือนจะไม่เคยมีคนผู้นี้ แต่คิ้วกับดวงตาคู่นั้นกลับดูคุ้นเคยอยู่บ้าง
เวินจื่อเซี่ยนเบิกตากว้าง นี่ นี่มิใช่องค์ชายสามหรือ
ไม่ ไม่ ไม่ องค์ชายสามมิได้เป็นเช่นนี้
เขาเคยพบเจอในวัง องค์ชายสามนั้นอ่อนแอเจ็บป่วย แต่ชายตรงหน้าผู้นี้ ดูแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นผู้ฝึกยุทธ์
แต่ใบหน้านั้น ช่างเหมือนกันราวกับพิมพ์เดียวกัน
เพียงแต่สีหน้าท่าทีต่างกันมากเท่านั้น
ส่วนเวินสือหนิงกับฟู่หว่านเอ๋อร์นั้นยิ่งไม่รู้จัก จึงมองชายผู้นั้นอย่างงงงวย
ชายผู้นั้นมีดวงตาดอกท้อคู่หนึ่งที่งดงาม แววตากรอกเล็กน้อยเป็นประกายฉ่ำเยิ้มและเปี่ยมเสน่หา