ตอนที่ 146 เจียงอวิ๋น

เห็นความหวาดกลัวและแหลกสลายในดวงตาของเวินจื่อเซี่ยน เวินซูเหยียนเกิดความสะใจขึ้นในใจ จู่ ๆ ก็อยากเล่าทุกสิ่งให้เวินจื่อเซี่ยนฟัง

ให้คนเดียวทนทรมาน ดีกว่ามีหลายคนทนไปด้วยกัน

“เจ้ารู้หรือไม่ เหตุใดข้าจึงทำเช่นนี้”

เวินซูเหยียนเอนกายไปข้างหน้าเล็กน้อย เวินจื่อเซี่ยนถอยหลังสองก้าวโดยไม่รู้ตัว การกระทำนี้ยิ่งทำให้ไฟโกรธในใจเวินซูเหยียนลุกโชนขึ้น

“ข้าเป็นพี่สาวของเจ้า ข้าจะทำร้ายเจ้าหรือ”

เวินจื่อเซี่ยนรู้สึกขมขื่นเต็มหัวใจ

ในใจคิดว่า ยังทำร้ายไม่พออีกหรือ

แต่อี๋เหนียงพูดถูก นี่เป็นปัญหาของตัวเขาเอง

เขาใจสูงเกินฟ้า แต่กลับล่องลอยดั่งปุยหลิว

ที่เดินมาถึงวันนี้ ล้วนเป็นทางเลือกของตัวเขาเอง