กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“บังอาจ!”
ท่านอ๋องอันอดทนไม่ไหว กำหมัดแล้วพุ่งเข้าชก
ฮาซันเอี้ยวตัวเล็กน้อยหลบได้ ฉวยโอกาสคว้าแขนเขาไว้อย่างง่ายดาย แล้วล็อกมือท่านอ๋องอันไพล่หลัง กดลงบนโต๊ะหนังสือ
“ท่านอ๋องแน่ใจหรือว่าจะลงมือ?”
ฮาซันเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยาะหยัน “ข้าไม่รังเกียจที่จะให้คนทั้งจวนอ๋องรู้ว่า ท่านอ๋องอันผู้สง่างามแท้จริงเป็นลูกหมาของแม่ทัพทั่วป๋าของพวกเรา”
“ฮาซัน!”
ท่านอ๋องอันโกรธจนเสียสติ “เจ้าบังอาจ!”
ฮาซันแค่นเสียงหึ แล้วปล่อยเขา
“ภายในสามวัน หากยังไม่มีข่าวของแม่นาง ข้าจะกลับเป่ยหมานทันที ท่านอ๋องจัดการเองก็แล้วกัน”
“ส่วนก่อนกลับจะทำอะไรบ้าง ท่านอ๋องคงเดาออก”