ตอนที่ 142 หลิงหลง

ฟู่เวิ่นโจวพยักหน้า เอ่ยว่ากระทำได้

หมอเทวดาเลี่ยวแค่นเสียงหึ “แต่หากเป็นเช่นนี้ต่อไป อีกไม่นานก็คงอดกลั้นไว้ไม่ไหวแล้ว”

ฟู่เวิ่นโจวเงียบงัน

“ไม่ใช่ความผิดของเจ้า…”

หมอเทวดาเลี่ยวโบกมือ “ข้ากับสือหนิงจะลองคิดหาหนทางกันอีกที”

พูดจบ เขาก็ไปยังห้องครัวด้วย

ฟู่หว่านเอ๋อร์นั่งยอง ๆ อยู่ตรงหน้าฟู่เวิ่นโจวด้วยสีหน้างุนงงและน่าสงสาร จ้องมองเขาด้วยสายตาอ้อนวอน

“มิใช่หรือว่าเมื่อตัดกระดูกแล้วจะหายดี”

ฟู่เวิ่นโจวลูบศีรษะนาง “จะหายดี เพียงแต่ต้องใช้เวลา”

“เป็นความผิดของข้า…”