กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
การมาถึงของฉู่เยี่ยนและนางหลิ่วทำให้ทุกคนต่างดีใจและประหลาดใจอย่างยิ่ง
โดยเฉพาะเวินสือหนิง นางดีใจจนแทบคลั่ง
นางฉุดนางหลิ่วไว้ พร่ำพูดไม่หยุด
“แม่นม ข้าตอนนี้เก่งกาจแล้ว ไปคารวะหมอเทวดาเลี่ยวเป็นอาจารย์ เป็นหมอแล้ว!”
“สมุนไพรที่ข้าเพาะปลูกล้วนเป็นของหายาก มีพ่อค้าสมุนไพรเลื่องชื่อมาหาถึงที่ ต่อไปต้องช่วยคนได้มากแน่”
“อ้อ ใช่ เซียงเฉ่ากับจิ้นอันแต่งงานกันแล้ว หากพวกท่านมาก่อนสองวัน อาจจะทันงานเลี้ยงสมรสก็ได้”
พอพูดถึงงานเลี้ยงสมรส นางหลิ่วก็นึกถึงเรื่องนั้น ใจก็ขมขื่นขึ้นมาทันที นางกอดเวินสือหนิงไว้พลางกล่าวว่า “คนที่คิดร้ายต่อคุณหนูใหญ่ของเรา ล้วนเป็นพวกใจดำไส้เน่า แต่เจ้าไม่ต้องกังวล มีฉู่เยี่ยนอยู่ เรื่องนี้จะไม่จบง่าย ๆ”
เวินสือหนิงกับฟู่เวิ่นโจวมองตากันครู่หนึ่ง