ตอนที่ 95 รสหวาน

ฟู่เวิ่นโจวยังคงเงียบ

เรื่องนี้เขาอยากพูด แต่ก็พูดไม่ได้เสียจริง ๆ

หมอเทวดาเลี่ยวกลับมองทะลุไปเสียทุกอย่าง “วางใจเถิด ข้าคิดวางแผนแทนเจ้าไว้หมดแล้ว ขอเพียงคุณชายรองทนความลำบากของการฝึกได้ ข้ารับรองว่าในไม่ช้าเจ้าก็จะได้ลิ้มรสความหวานชื่นแห่งโลกมนุษย์นั้น”

เปลือกตาฟู่เวิ่นโจวกระตุก ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาทันที

การที่สือหนิงกระตือรือร้นช่วงนี้ หรือว่าจะเป็น…

แต่มันช่างยากจะเอ่ยปาก เขาจึงถามออกไปไม่ได้

การฝึกคือหนทางที่ฟู่เวิ่นโจวต้องผ่านเพื่อฟื้นตัว

ต้องฝึกครึ่งบนของร่างกายและขาขวาให้กลับสู่สภาพปกติเสียก่อน จึงจะใส่ขาเทียมได้ รับน้ำหนักได้อย่างมั่นคง แล้วจึงเดินได้

ช่วงนี้หมอเทวดาเลี่ยวเอาแต่ยุ่งอยู่กับเรื่องนี้

โชคดีที่ได้มู่จิ่วมา