กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หมอเทวดาเลี่ยวและเวินสือหนิงถูกปลุกให้ตื่น ทั้งคู่ยังงัวเงียไม่หายดี
หมอเทวดาเลี่ยวขยับกระดูกคอ “คุณชายรอง ใครคือคุณชายรองหรือ”
เวินสือหนิง “คุณชายรองตื่นแล้ว...คุณชายรองตื่นแล้ว!”
นางเงยหน้าขึ้นพรวด สบดวงตาคมดำทว่าอบอุ่นของฟู่เวิ่นโจว ใจเต้นแรงนัก ทว่าสำเสียงเบาหวิว “คุณชายรองตื่นแล้วหรือ ท่านรู้สึกอย่างไรบ้าง”
ใบหน้าของนางมีรอยยับแดงเรื่อจากแรงกด ฟู่เวิ่นโจวปวดใจจึงยกมือขึ้นลูบ
“ข้ารู้สึกดีมาก สือหนิง เจ้าลำบากมาแล้ว”
แม้ฟังดูแหบพร่า แต่ก็ชัดเจนได้ยินถนัด เห็นได้ชัดว่าแก่นแท้ ปราณ จิตวิญญาณกลับคืนมาแล้ว
ดวงใจของเวินสือหนิงยังไม่กล้าผ่อนคลาย รีบเรียกหมอเทวดาเลี่ยว