ตอนที่ 54 อบรม

ฟู่เวิ่นโจวเพ่งมองครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยชื่อของเขาออกมาอย่างแม่นยำ “ว่านหลี่”

ว่านหลี่อดอีกไม่ไหวในทันใด เช็ดน้ำตาเอ่ย “คุณชายรองยังจำผู้น้อยได้... ผู้น้อยตอนนี้เป็นแพทย์ประจำร้านแล้ว...”

ไม่ใช่เจ้าลูกไม่มีพ่อที่ใคร ๆ ก็รังเกียจคนนั้นอีกต่อไปแล้ว

เพียงแต่เขาไม่คิดว่าฟู่เวิ่นโจวจะบาดเจ็บหนักถึงเพียงนี้ ได้แต่แค้นตนเองที่เรียนศิลปะไม่แตกฉาน แม้แต่พิษอะไรก็ยังตรวจไม่ออก

ว่านหลี่ยิ่งคิดยิ่งเศร้าใจ ชายชาติชายแท้กลับร้องไห้จนสะอึกสะอื้นพูดไม่ออก

“คุณชายรองวางใจเถิด พวกเราจะต้องคิดหาหนทางได้แน่”

แววตาฟู่เวิ่นโจวสั่นไหวเล็กน้อย ในใจขัดแย้งอย่างยิ่ง