กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เวินสือหนิงเอ่ยอย่างเขินอายว่า “เป็นข้าที่ไปขอร้องเขาเอง ใช้ความเมตตากรุณาของเขา”
ฟู่หว่านเอ๋อร์: “แต่เจ้าไม่เคยคิดหรือ ว่าหากมาถึงจวนโหว สถานการณ์อาจยิ่งเลวร้ายลง”
เวินสือหนิงยิ้มบาง “ข้าคิดมากขนาดนั้นไม่ได้ ข้ารู้เพียงว่า หากเบื้องหน้ามีทางเลือก ก็ต้องพยายามคว้าโอกาสที่ดีที่สุดไว้ หากไม่มีทางเลือก แม้จะยากลำบากเพียงใดก็ต้องลองเดินไปดู แล้วค่อยดูว่าจะพบทางออกอื่นหรือไม่……อย่างน้อยก็ได้พยายามแล้ว คิดว่าคงไม่ต้องเสียใจ และสมกับคำว่าชีวิต”
ฟู่หว่านเอ๋อร์ทำปากยื่น “สือหนิง……แต่ข้าไม่มีทางเลือก เซียวฉือเขาไม่ยอมแต่งงานกับข้า”
“ต้องเป็นเขาคนเดียวเท่านั้นหรือ” เวินสือหนิงถาม
ฟู่หว่านเอ๋อร์พยักหน้าแล้วก็ส่ายหน้า