ตอนที่ 29 เสียสละ

ชะรอยเพราะห่วงจนใจวุ่น เวินจื่อเซี่ยนจึงพูดจาไม่มีความเกรงใจเอาเสียเลย

“กาลเวลามิเหมือนเดิมแล้ว สภาพของจวนจงหย่งโหวในยามนี้เป็นเช่นไร คุณหนูสามกับฮูหยินรองไม่รู้ เจ้าก็ไม่รู้หรือ ควรสอนให้พวกนางรู้จักกาลเทศะเสียบ้างจึงจะดี”

ฟู่เวิ่นโจวมองเขาด้วยสีหน้าเย็นชา “ตามความหมายของคุณชายสาม คนของจวนจงหย่งโหวของข้าออกไปข้างนอกต่อจากนี้ ก็ควรก้มหัวต่ำต้อย ยอมให้ผู้ใดก็ตามรังแกงั้นหรือ”

“ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น…”

เวินจื่อเซี่ยนก็รู้ตัวว่าตนใจร้อนเกินไป ตามที่เขารู้จักเวินซูเหยียน เป็นไปไม่ได้ที่เวินสือหนิงกับฟู่หว่านเอ๋อร์จะเป็นฝ่ายก่อความขัดแย้งก่อน

“แต่เรื่องนี้ท้ายที่สุดก็เป็นผลร้ายต่อจวนโหว ข้ามองว่า ท่านอ๋องอันคิดเช่นนั้นจริง ๆ แล้ว”