ตอนที่ 27 ล้อเล่น

หลายวันติดต่อกัน เวินสือหนิงไม่ว่างแม้แต่ชั่วยามเดียว นอกจากอ่านหนังสือก็ทำงาน

อากาศค่อย ๆ หนาวลง ฟู่เวิ่นโจวสงสารนาง แต่ก็ห้ามปรามไม่ฟัง จึงขอให้ฟู่หว่านเอ๋อร์ออกโรง

ฟู่หว่านเอ๋อร์ไม่ทำให้เขาผิดหวัง เพียงใช้เหตุผลเดียวก็ชักชวนเวินสือหนิงออกจากจวนได้สำเร็จ

“ได้ยินว่าเจ้าขึ้นเป็นอี๋เหนียงแล้ว น่ายินดีนัก ในฐานะอี๋เหนียง เจ้าไม่คิดจะเตรียมของขวัญครบเดือนให้นางหลานสาวตัวน้อยสักชิ้นหรือเจ้าคะ”

เวินสือหนิงย่อมอยาก “แต่จะส่งสิ่งใดดีเล่า”

นางยังคิดไม่ออก

ฟู่หว่านเอ๋อร์เอ่ย “เจ้าคิดอยู่แต่ในบ้านจะคิดดีได้อย่างไร เจ้าต้องออกไปเดินดูสักหน่อย ไปดูให้เห็นตา จึงจะรู้ว่าส่งสิ่งใดได้บ้างเจ้าค่ะ”

คำกล่าวมีเหตุผลนัก เวินสือหนิงอดมองไปทางฟู่เวิ่นโจวไม่ได้