ตอนที่ 19 แม่นม

สายตาของเวินสือหนิงอ่อนโยนและแน่วแน่ ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยพลังอันน่าตกใจ ทำให้ผู้คนถูกสะกดใจได้โดยไม่รู้ตัว

ความขุ่นข้องหมองใจและความลังเลที่เอ่อล้นอยู่ในอกของฟู่เวิ่นโจว กลับหายวับไปอย่างน่าอัศจรรย์

เขาลูบศีรษะนาง พลางเอ่ยด้วยเสียงอ่อนโยนว่า “เช่นนั้นเราสองคนก็รอด้วยกัน”

เวินสือหนิงอยากกล่าวว่าไม่ได้ แต่เมื่อสบตาฟู่เวิ่นโจว ก็ได้แต่ปิดปากอย่างว่าง่าย

นางเอ่ยไปแล้วว่าร่วมทุกข์ร่วมสุข ด้วยนิสัยเช่นคุณชายรอง เขาจะยอมให้นางเผชิญหน้าผู้ใดแต่ลำพังได้อย่างไร

ดีอยู่ที่ครู่เดียว หมัวมัวฟางกับหมัวมัวฉินก็ออกมาเชิญทั้งสองเข้าไป

สภาพการณ์ในเรือน หมัวมัวฟางเล่าให้ฮูหยินผู้เฒ่าฟังโดยละเอียดตั้งแต่ต้นจนจบแล้ว

“กลับเป็นแม่นางที่รู้จักเหตุผลดี” หมัวมัวฟางว่า

จะใช่หรือไม่ใช่ก็ช่างเถิด