กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เวินสือหนิงคิดครู่หนึ่ง กล่าวว่า “ปลูกดอกไม้”
“ปลูกดอกไม้หรือ นั่นเป็นงานของคนรับใช้มิใช่หรือ” เวินซูเหยียนเอ่ยอย่างเหยียดหยัน
เวินสือหนิงไม่รู้ว่าน้องสาวสายตรงผู้นี้อยากได้ยินคำตอบอันใด
นางเอ่ยอย่างสงสัย “แล้วเจ้าอยากให้ข้าทำสิ่งใดได้เล่า”
เวินซูเหยียนเชิดหน้าอย่างหยิ่งยโส “ดีดฉินได้หรือไม่”
เวินสือหนิงส่ายหน้า “ไม่ได้”
“เขียนกลอนได้หรือไม่”
“ไม่ได้”
“วาดภาพได้หรือไม่”
“ไม่ได้”