ตอนที่ 1 กลับเมืองหลวง

วันที่เวินสือหนิงถือกำเนิดนั้น บุปผาร่วงโรยในคืนเดียวทั่วทั้งจวน

เพราะท่านปรมาจารย์เอ่ยเพียงคำเดียวว่า ‘ชงฆาตบิดามารดา นำภัยพิบัติมาสู่ทั้งตระกูล’ ทารกที่ยังอยู่ในผ้าอ้อมก็ถูกส่งไปยังเรือนไร่ห่างออกไปหลายร้อยลี้

ตลอดสิบหกปีเต็ม ไม่มีผู้ใดไยดี

เวินสือหนิงในวัยเยาว์ไม่รู้ว่าชงฆาตบิดามารดาหมายถึงสิ่งใด นางจึงส่งเสียงเซ็งแซ่จะออกไปเที่ยวเล่นทุกวัน ต่อมาถูกหญิงแก่ผู้ดูแลตีด่าอย่างนับครั้งไม่ถ้วน นางจึงเข้าใจ และก็สงบเสงี่ยมลง

นางคือดาวหายนะ ผู้คนล้วนหลบเลี่ยง

นอกจากครอบครัวของแม่นม

แม่นมนางหลิ่วนั้นตระกูลเวินหามาในท้องถิ่น เลี้ยงดูนางมาสองปี จึงผูกพันกันด้วยน้ำใจอันลึกซึ้ง