กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 87 เข้าห้อง, ล็อกประตู
ทั่วทั้งห้องลองชุดปูด้วยพรมที่ดูแพงมาก, เหยียบแล้วนุ่มเท้า.
จางเหยียนเดินเข้าไปเงียบ ๆ, ก่อนเอื้อมมือแหวกม่านที่แง้มอยู่เบา ๆ แล้วพบว่า, ด้านในยังมีพื้นที่กว้างขวางอีกมาก.
ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าด้านในกว้างกว่าห้องลองชุดสาธารณะทั่วไปถึงสามเท่า, ตอนนี้, เสี่ยวเหยียนกำลังหันหลังให้ประตู เลือกชุดที่อยากลองต่อไป.
ชุดที่เธอสวมก่อนหน้านี้ถูกนำไปเปลี่ยนแล้ว ตอนนี้, จึงอยู่ในสภาพเปลื้องผ้าไปครึ่งหนึ่ง.
พอได้ยินเสียงเบา ๆ, เสี่ยวเหยียนก็ไม่ได้คิดมาก, นึกเพียงว่าที่ปรึกษากลับมาแล้ว, จึงถามโดยไม่หันมองว่า: "ทำไมกลับมาเร็วจังคะ, มีปัญหาอะไรอีกหรือเปล่า?"