กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 55 จากเล็กจนโต
สาวรุ่นน้องดิ้นพอเป็นพิธีอยู่สองสามที แต่พอรู้ว่าแย่ง "ประวัติดำมืด" ของตัวเองกลับมาไม่ได้ ก็จำใจยอมแพ้
"รุ่นพี่~ รอเดี๋ยวนะ ฉันไปปิดประตูก่อน"
จางเหยียนไม่ยอมปล่อย เพราะกลัวเธอเขินจนหนีไป เขากอดเธอไว้แนบตัว ลุกขึ้นพร้อมกันทั้งคู่ แล้วใช้เท้าดันประตูให้ปิดเบา ๆ
พอนั่งลงบนเตียงอีกครั้ง เขาก็โอบเธอไว้ในอ้อมแขน แล้วเปิดอัลบั้มที่บันทึกวันเวลาที่ผ่านมาไปด้วยกัน
"นี่รูปตอนเธออายุหนึ่งขวบเหรอ น่ารักดีนี่"
.........
"ตอนประถมเธอจ้ำม่ำจัง ฮ่า ๆ ๆ"
.........
"มัธยมต้นแล้วทำไมยังดูเป็นเด็กห้าวอยู่เลย ไม่รู้จักแต่งตัวบ้างเหรอ"