กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 257 ร่างกายไม่มีอะไรผิดปกติใช่ไหม
สวี่โม่หลับตาแกล้งหลับอยู่พักใหญ่ เยวี่ยเหิงก็กอดเธอไว้อย่างว่าง่าย ไม่ยอมปล่อยมือและไม่ขยับตัวอีกเลย
เธอจึงวางใจ ไม่นึกรังเกียจความร้อนผ่าวที่แผ่ออกมาจากตัวของเจ้ากระต่ายดำ ก่อนจะกอดเขาแล้วผล็อยหลับไปอย่างสนิท
กระทั่งลมหายใจของสวี่โม่เริ่มสม่ำเสมอและยาวนาน
ท่ามกลางความมืด เยวี่ยเหิงค่อยๆ ลืมตาขึ้น
เขาก้มลงมองหญิงสาวในอ้อมกอด ขนตาของเธอหลุบลง มุมปากยกยิ้มน้อยๆ กำลังหลับใหลอย่างเป็นสุข
เยวี่ยเหิงค่อยๆ คลายอ้อมแขนออก พยายามจับแขนของสวี่โม่ที่กอดเอวเขาอยู่ออกอย่างเบามือที่สุด
ทว่าในวินาทีที่เขาเพิ่งจะขยับมือของเธอออกไปได้เพียงนิดเดียว
สวี่โม่ก็ขมวดคิ้วมุ่น
การกระทำของเยวี่ยเหิงชะงักกึกทันที