กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 237 เฉินอวี้ นายดูดีกว่าเงือกนั่นตั้งเยอะ
หลานซีชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเคี้ยวตุ้ยๆ ยิ่งเคี้ยวดวงตาก็ยิ่งเป็นประกายวาววับ
"อร่อยจัง! อร่อยมากเลยครับ! พี่สาวคนสวย ผมขออีก!"
บนผิวน้ำ หลานหลิ่นยังคงไม่ไปไหน
เขายืนอยู่ในเขตน้ำตื้น เรือนผมยาวสีชมพูปล่อยสยายข้างลำตัว พลิ้วไหวเบาๆ ตามแรงลมทะเล
เขามองภาพหลานซีกระโดดโลดเต้นไปมาบนหาดทราย มองเจ้าตัวเล็กวิ่งวนเวียนอยู่รอบตัวสวี่โม่อย่างไร้ศักดิ์ศรี ปลายนิ้วของเขาก็กำแน่นเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว
เสียงดัง "กร๊อบ" ตัวต่อหลู่ปันชิ้นนั้นแหลกละเอียดกลายเป็นเศษไม้ ร่วงกราวลงตามร่องนิ้วของเขา
หลานซีได้ยินเสียงจึงหันกลับไปมอง