กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 248 ชมจันทร์หรือยั่วยวนกันแน่
เมื่อเป่าผมให้สวี่โม่จนแห้งสนิท แม้ชิงมู่จะอาลัยอาวรณ์ไม่อยากจากไป แต่เขาก็รู้จักวางตัวเป็นอย่างดี เขาไม่หาข้ออ้างอยู่ต่อ ทำเพียงเอ่ยคำว่า "โม่โม่ ฝันดีนะ" อย่างซื่อตรง แล้วหมุนตัวเดินออกจากห้องไป
สวี่โม่มองเขาค่อยๆ ปิดประตูลง ในใจกลับนึกชอบนิสัยแบบนี้ของเขาอยู่ไม่น้อย
ซื่อสัตย์ ควบคุมง่าย!
แต่ก็ไม่รู้ว่านี่จะเป็นเพียงเปลือกนอกของเขาหรือเปล่า เพราะเจ้าเยวี่ยเหิงนั่นก็เคยทำให้เธอมองคนพลาดมาแล้ว
เยวี่ยเหิงยังคงอยู่ชั้นล่าง ยังไม่ขึ้นมา
สวี่โม่ขยับลำคอคลายเมื่อย รู้สึกว่าในห้องค่อนข้างอุดอู้ จึงผลักประตูเดินออกไปรับลมที่ระเบียง
แสงจันทร์นวลผ่องทอดตัวลงบนผิวน้ำทะเลราวกับโปรยปรายเศษเงินระยิบระยับเป็นประกาย