กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 227 เต็มอิ่มกับความนุ่มฟู
เธอนั่งยองๆ ลง หยิบแปรงขึ้นมาแล้วเริ่มสางขนให้จิ้งจอกน้อย ตั้งแต่กลางกระหม่อมไล่ลงไปถึงแผ่นหลัง และจากแผ่นหลังไล่เรื่อยไปจนถึงพวงหาง หวีทีละปอยอย่างเบามือและพิถีพิถัน
ทีแรกเฉินอวี้ยังเกร็งตัวแข็งทื่อ แต่พอถูกแปรงขนไปได้ไม่กี่ที ร่างกายก็ค่อยๆ อ่อนยวบลง ดวงตาสีทองอมแดงหรี่ปรือจนเหลือเพียงเส้นบางๆ ในลำคอส่งเสียงครางอืออาแผ่วเบา พวงหางแกว่งไกวไปมาอย่างไม่อาจควบคุม
ไม่ได้แกล้งทำ แต่มันสบายตัวจริงๆ สบายจนเขาแทบจะลืมไปแล้วว่าตัวเองเป็นมนุษย์สัตว์
อวิ๋นจิ้น ไป๋ฉี และเยวี่ยเหิงเห็นดังนั้นแล้วจะอดใจไหวได้อย่างไร