เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 191 ชอบแล้วก็ต้องคว้าไว้ให้ได้
นิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ในที่สุดเขาก็เอ่ยปากออกมา “ไม่เป็นไร อยากกลับก็กลับ แค่เธอปลอดภัยก็พอแล้ว”
สวี่โม่เงยหน้ามองเขา “ตัดใจได้จริงเหรอ”
เย่จั๋วแค่นยิ้มขมขื่น ยื่นมือไปลูบผมเธอเบาๆ “ตัดใจไม่ได้แล้วจะทำยังไงได้ จะให้ผมขังเธอไว้ที่ทะเลสาบอิ่งเยวี่ยนี้จริงๆ เหรอ”
สวี่โม่กะพริบตาปริบๆ ยิ้มจนตาหยี “ไว้ตอนฉันกลับ เดี๋ยวฉันดูอีกทีว่าจะพาเธอกลับไปด้วยได้ไหม คุณแม่สั่งให้ฉันพากลับบ้านไปสักคนน่ะ ฉันดูแล้วนายนี่แหละเหมาะสุด”
ดวงตาของเย่จั๋วสว่างวาบขึ้นมาทันที “ได้จริงๆ เหรอ”
สวี่โม่เลิกคิ้ว ไม่ได้ตอบคำถามนั้น เพราะตัวเธอเองก็ยังไม่รู้คำตอบเหมือนกัน
เธอเปลี่ยนเรื่องคุย “ฉันหิวแล้ว เรากินข้าวกันก่อนดีกว่า”
เย่จั๋วเอ่ย “เดี๋ยวผมสั่งให้ลูกน้องไปเตรียมเดี๋ยวนี้”