กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 169 ต่อไปกล้าให้มากกว่านี้ก็ได้นะ
สวี่โม่ค่อยๆ ตักน้ำดีเกลือเหล่านั้นขึ้นมาอย่างระมัดระวัง บรรจุลงในกระบอกไม้ไผ่ที่พกติดตัวมา
เย่จั๋วมองท่าทางทะนุถนอมราวกับได้สมบัติล้ำค่าของเธอ แล้วก็อดถามไม่ได้ "นี่คืออะไรอีกล่ะ"
สวี่โม่ยิ้มจนตาหยี "นี่คือน้ำดีเกลือ เอาไว้กลับไปทำของอร่อยให้พวกนายกินไง"
เย่จั๋วจ้องหน้าเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้น "ผมอยากรู้จริงๆ ว่าในหัวของเธอเก็บซ่อนวิชาความรู้เอาไว้มากแค่ไหนกันแน่"
สวี่โม่กะพริบตาปริบๆ "เรื่องนี้พูดยากแฮะ เอาเป็นว่าพวกนายเรียนรู้ได้เท่าไหร่ก็กอบโกยไปให้เต็มที่แล้วกัน ยังไงก็มีแต่ได้กับได้"
มีหรือที่คนฉลาดอย่างเย่จั๋วจะไม่เข้าใจความหมาย เขาจึงไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ
ทั้งสามรีบบินกลับมายังลานบ้านอย่างรวดเร็ว