กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 คะแนนสะสมที่มาช้า แต่หอมหวานเหลือเกิน
สวี่โม่เพิ่งจะนั่งลงเตรียมกินข้าว ซางหนานก็ดึงชายเสื้อของเธอเขย่าเบา ๆ พลางเอ่ยเสียงอ้อน "ท่านแม่ ผมก็อยากออกไปเดินเที่ยวในเมืองเหมือนกัน"
สวี่โม่ก้มมองดวงตาเป็นประกายคู่นั้นของเด็กน้อยแล้วอดยิ้มไม่ได้ "งั้นรอท่านแม่กินข้าวเสร็จก่อน แล้วจะพาพวกเราสองคนออกไปเดินเล่นนะ"
ซางฉีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ทำหน้าขึงขังจริงจัง "ท่านแม่ ผมไม่ต้องไปก็ได้ครับ ผมจะอยู่ช่วยงานที่บ้าน"
สวี่โม่ลูบศีรษะเขาเบา ๆ "ลูกก็ต้องไปด้วย เยวี่ยเหิง นายกับอวิ๋นจิ้นลองไปเดินดูในบ้านหน่อยว่ายังขาดเหลือข้าวของเครื่องใช้อะไรอีกบ้าง เดี๋ยวเราออกไปซื้อกลับมา บ้านทั้งทีก็ต้องมีข้าวของครบครันถึงจะดูเป็นบ้าน"