กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 128 ประกาศความเป็นเจ้าของ
หลังอิ่มหนำสำราญกันเรียบร้อย รัตติกาลก็ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาปกคลุม
แม้รอบด้านจะมืดสนิท แต่สวี่โม่กลับไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเลยสักนิด
เธอนอนเอกเขนกอยู่บนแผ่นหนังสัตว์อย่างสบายอารมณ์ แหงนหน้ามองผืนฟ้ากว้างใหญ่ไพศาลเบื้องบน ทางช้างเผือกส่องประกายระยิบระยับ ดวงดาวนับล้านดวงประดับประดาเต็มท้องฟ้ายามค่ำคืน งดงามจนน่าตื่นตะลึง
มองไปมองมา สวี่โม่ก็เผลอเหม่อลอยไปชั่วขณะ
ไม่รู้ว่าเธอกับเหลาสวี่และคนอื่นๆ กำลังมองดูท้องฟ้าผืนเดียวกันอยู่หรือเปล่านะ
แม้ตลอดทั้งบ่ายวันนี้เธอจะปล่อยใจให้ว่างเปล่าไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน แต่ก็ได้กำไรกลับมาไม่น้อย เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัวเธอแทบจะตลอดบ่าย