กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 99 ผมผิดไปแล้ว ได้โปรดยกโทษให้ผมด้วย
เช้าวันรุ่งขึ้น สวี่โม่ลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย ภาพแรกที่เห็นคือร่างผอมบางของใครบางคนที่กำลังคุกเข่าอยู่ข้างที่นอน เส้นผมยาวสีขาวปรกลงมาข้างแก้ม ไหล่ทั้งสองข้างลู่ลง ดูหดหู่และน่าสงสารอย่างบอกไม่ถูก
สวี่โม่ตกใจจนสะดุ้งโหยง เกือบจะดีดตัวลุกขึ้นจากเบาะหนังสัตว์
เธอตั้งสติอยู่ครู่หนึ่ง เพ่งมองให้ชัดๆ ถึงได้รู้ว่าเป็นเยวี่ยเหิง เขานั่งคุกเข่าอยู่ที่นั่น แผ่นหลังเหยียดตรง ราวกับเพิ่งไปทำความผิดมหันต์ที่ไม่อาจให้อภัยมา
สวี่โม่ขยับตัวลุกขึ้นนั่ง ยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้ว ก่อนจะหลุดปากถามออกไปตามสัญชาตญาณ “นายเป็นตัวสีดำหรือตัวสีขาวเนี่ย”