กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 71 ครั้งนี้เธอต้องคิดให้ดีนะ
เมื่อเห็นว่าเหล่ามนุษย์สัตว์ที่มามุงดูยังคงยืนอ้อยอิ่งไม่ยอมกลับไปเสียที เย่จั๋วที่กำลังช่วยล้างรากบัวอยู่ในลานบ้านก็ขมวดคิ้วมุ่น ดวงตาเรียวรีสีทองกวาดมองทุกคนอย่างเรียบเฉย
สายตานั้นเย็นเยียบราวกับอาบน้ำแข็ง บาดลึกไปทั่วร่างของคนที่ถูกมอง
กลุ่มคนมุงแข็งทื่อค้างอยู่กับที่ในทันที
ความรู้สึกเสียวสันหลังวาบราวกับถูกสัตว์ร้ายจ้องตะครุบแล่นปราดขึ้นมา หนังศีรษะชาวาบ หนาวสะท้านไปทั้งตัว
ต่อให้กลิ่นเนื้อทอดในหม้อหินจะเย้ายวนใจแค่ไหน พวกเขาก็ทำได้เพียงกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะค่อยๆ ก้าวถอยหลังออกไปทีละก้าวอย่างควบคุมไม่ได้ และสลายตัวหายไปจนเกลี้ยง