กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 20 เฉินอวี้ช็อกตาค้าง
คนอื่นๆ ที่ยืนดูอยู่ข้างๆ แทบจะกลายร่างเป็นหินไปพร้อมกัน พูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว
นี่... นี่ใช่เฉินอวี้ผู้สูงส่งเยือกเย็น ที่ปกติเอาแต่หลบหน้าสวี่โม่ราวกับเห็นตัวเชื้อโรคคนนั้นจริงๆ เหรอ
เจ้าก้อนขนขี้อ้อนที่คอยแต่จะซุกจะกอด แค่โดนชมคำเดียวก็หางชี้ขึ้นฟ้าตัวนี้ คงไม่ได้โดนแสงจันทร์สีเลือดสูบวิญญาณไปแล้วหรอกนะ
พวกเขาทนมองภาพตรงหน้าแทบไม่ไหว!
น่าสมเพชชะมัด!
ความคิดพิลึกพิลั่นผุดขึ้นในหัวของทุกคนโดยพร้อมเพรียงกัน... เดี๋ยวพอเฉินอวี้ได้สติกลับคืนมา แล้วนึกถึงเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ได้ เขาจะอับอายขายขี้หน้าจนไม่กล้าสู้หน้าใครเลยไหม จะแอบหนีไปหาที่ปลิดชีพตัวเองเลยหรือเปล่า