กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 เธอไม่ยอมรับเหมาทำงานคนเดียวหรอก
เย่จั๋วข่มความรู้สึกผิดหวังอย่างบอกไม่ถูกในใจเอาไว้ แม้แต่ความกล้าที่จะหันกลับไปมองสักแวบก็ยังไม่มี ทำได้เพียงเร่งความเร็ว เลื้อยร่างมหึมาหายลับเข้าไปในป่าทึบจนไร้ร่องรอยในพริบตา
สวี่โม่่อ้าปากค้าง เดิมทีตั้งใจจะเอ่ยคำว่าขอโทษ ทว่าเมื่อเห็นแผ่นหลังของเย่จั๋วที่จากไปโดยไม่หันกลับมาเลย คำพูดเหล่านั้นก็จุกอยู่ที่ลำคอ สุดท้ายก็ไม่ได้เอ่ยออกไป
เธอมองมันเทศที่ตกอยู่บนพื้นและยังมีควันร้อนลอยกรุ่น ในใจรู้สึกบอกไม่ถูกขึ้นมาดื้อๆ
แต่ความรู้สึกนี้ก็มาไวไปไว เข้าใจผิดก็เข้าใจผิดไปเถอะ การที่เธอกลัวงูมันเป็นเรื่องจริงแท้แน่นอน เธอไม่ได้ตั้งใจจะรังเกียจเขาเสียหน่อย