0170

⬢⬢⬢

ตอนที่ 170 ขอโทษ

อากาศรอบตัวคล้ายกับแข็งค้าง เงียบสงัดจนแทบได้ยินเสียงเข็มหล่น

เจ้าหน้าที่ดูแลเดินผ่านอีกครั้ง กวาดสายตาดุใส่หวังคังปราดหนึ่ง

หวังคังถึงค่อยสำรวมขึ้นบ้าง ลูบจมูกแล้วหัวเราะแห้งๆ อย่างเก้อเขิน

หลินฝานปิดหนังสือ ลุกขึ้นเดินตามเมิ่งหว่านเจินไป ทิ้งให้หวังคังกับสวี่ซินหยวนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

เขารักษาระยะห่างจากเมิ่งหว่านเจินระดับหนึ่ง มองแผ่นหลังบอบบางของเมิ่งหว่านเจินด้วยความกังวลใจอยู่บ้าง

หวังคังเกาหัว หันไปมองสวี่ซินหยวนอย่างไม่เข้าใจ สายตาเต็มไปด้วยความฉงน

“นี่ ซินหยวน เธอว่าเมิ่งหว่านเจินเป็นอะไรไปน่ะ? ทำไมจู่ๆ ก็โกรธขึ้นมาล่ะ?”

เขาพูดพลางยกมือเกาท้ายทอยตามความเคยชิน