0127

⬢⬢⬢

ตอนที่ 127 กลิ่นหอมสตรอว์เบอร์รี

หลินฝานสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ ของเธอ แววตายิ่งเปี่ยมรอยยิ้ม

นอกห้องเรียน นักเรียนชายหลายคนวิ่งไล่หยอกล้อกันผ่านไป เสียงหัวเราะของพวกเขาก้องกังวานไปทั่วทางเดิน

หลินฝานเห็นว่าเมิ่งหว่านเจินไม่ยื่นมือมารับลูกอม

จึงวางลูกอมลงบนโต๊ะของเธอโดยตรง แล้วพูดเบา ๆ ว่า

“ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ”

“ลูกอมนี้ซื้อมาให้เธอโดยเฉพาะเลยนะ อย่าลืมเก็บไว้ด้วยล่ะ!”

เขาหันหลังเดินไปทางประตูหลังห้องเรียน เรือนร่างตั้งตรงและเพรียวบาง

นาฬิกาบนผนังเดินติ๊กต็อก ๆ ในห้องเรียนค่อย ๆ เงียบลง