0102

⬢⬢⬢

ตอนที่ 102 ฉันไม่รีบ

หลินฝานนั่งลงหน้าโต๊ะหนังสือ เปิดโคมไฟ ฉีกซองจดหมาย แล้วดึงกระดาษจดหมายด้านในออกมา

หวังคังอยากรู้อยากเห็นจนคิดจะยื่นหน้าเข้ามาดู

แต่ถูกหลินฝานยื่นมือออกไปกันไว้

เมื่อคลี่กระดาษจดหมายออก ลายมืออันงดงามประณีตเรียงเป็นแถวก็ปรากฏสู่สายตา

สีหน้าค่อยๆ เคร่งขรึมขึ้น

บนกระดาษจดหมายเต็มไปด้วยตัวอักษรเรียงกันแน่นขนัด

หลินฝานตั้งใจอ่านอย่างละเอียดทีละคำละประโยค

เนื้อหาในจดหมายเรียบง่ายมาก เป็นจดหมายรักที่เมิ่งหว่านเจินเขียนถึงเขา