0030

⬢⬢⬢

ตอนที่ 30 ถึงตาพี่เมิ่งแล้ว!

ในที่สุดก็จบเสียที

หลินฝานเช็ดหยดเหงื่อบนหน้าผาก รู้สึกเบาสบายไปทั้งตัว

"ทำได้ดีมาก! อาจารย์หลินฝีมือไม่ลดลงเลยจริงๆ ข้าน้อยข้าน้อยขอคารวะ!"

หวังคังชื่นชมสุดใจ เมื่อครู่ในสนามเขานึกหลายครั้งว่าจะแพ้อีกฝ่าย แต่หลินฝานพลิกสถานการณ์กลับมาได้ทุกครั้ง......

ราวกับมีเวทมนตร์บางอย่างคอยอยู่เสมอ สุดท้ายก็ยังคว้าชัยชนะมาได้

"อย่าชมเลย มันดูเสแสร้งเกินไปจริงๆ"

หลินฝานโบกมือ เขาไม่เคยชอบอะไรแบบนี้อยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นระหว่างเขากับหวังคังก็ไม่จำเป็นต้องมีเรื่องพวกนี้

"ที่ผมพูดมันคือความจริงนะ! ขอร้องเถอะ นี่ไม่ได้ชมนะ แค่พูดข้อเท็จจริงเฉยๆ"