เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 100
ราตรีมาเยือน โรงเรียนนายร้อยทหารส่วนกลางถูกปกคลุมด้วยความมืด
ชายหนุ่มนั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ ใช้มือข้างหนึ่งเท้าคาง เนื้อแก้มนุ่มนิ่มสีขาวนวลด้านหนึ่งถูกกดจนป่องขึ้นเล็กน้อย ทำให้เครื่องหน้าที่เดิมทีงดงามสะดุดตาดูอ่อนโยนและไร้เดียงสาขึ้นอีกหลายส่วน
'ตกลงนี่มันเรื่องอะไรกันแน่?'
ฮั่วรุ่ยเหอเป็นพระเอกฝ่ายรุกคนที่สองในนิยาย มีนิสัยอ่อนโยนเป็นมิตร ราวกับกระต่ายโง่ ๆ ที่ไม่มีพิษภัย
ในช่วงแรกเขาแทบไม่มีความเกี่ยวข้องกับพระเอกฝ่ายรุกเลย จนกระทั่งช่วงท้ายที่ลุดวิกขึ้นครองราชย์ เขาจึงกลายเป็นผู้ช่วยคนสำคัญผู้ภักดี
แล้วทำไมตอนนี้ทั้งสองคนถึงมาอยู่ด้วยกันได้ล่ะ?
อ้อ! ยังมีเอ็ดวินอีกคน
เซี่ยเหยี่ยนครุ่นคิดอยู่นาน แต่ก็คิดไม่ออกจริง ๆ สุดท้ายจึงทำได้เพียงยอมแพ้อย่างจนใจ
สมองกลอัจฉริยะถูกยึดไป เขาจึงเข้าเครือข่ายไม่ได้ อีกทั้งไม่มีเกม ภาพยนตร์ หรือหนังสือให้ใช้ฆ่าเวลา ทำได้เพียงนั่งเหม่ออยู่เฉย ๆ น่าเบื่อเหลือเกิน