เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 83
ห้องพักมีพื้นที่ประมาณสามสิบตารางเมตร เตียงกว้างหนึ่งเมตรครึ่งสองหลังตั้งชิดผนังซ้ายขวา เว้นทางเดินกว้างตรงกลางทอดยาวไปถึงห้องน้ำ
เจ้าของร่างเดิมถูกพ่อเลี้ยงตามใจมาตั้งแต่เด็ก จึงมีนิสัยหยิ่งผยอง คิดว่าขุนนางสูงส่งกว่าคนอื่น การต้องอยู่ร่วมห้องกับลุดวิกซึ่งเป็นสามัญชน สำหรับเขาแล้วไม่ต่างจากการทำให้อากาศแปดเปื้อน
ส่วนใหญ่เขาไม่คิดจะพูดกับลุดวิกด้วยซ้ำ
แต่บางครั้งเมื่ออารมณ์ไม่ดี หรือจู่ ๆ รู้สึกว่าตัวละครหลักขวางหูขวางตา เขาก็จะพูดจาถากถาง ใช้คำพูดไม่น่าฟังมากมายซึ่งล้วนเต็มไปด้วยการดูถูกเหยียดหยาม
ลุดวิกมีนิสัยเย็นชา ไม่มีครอบครัว ไม่มีเพื่อน ไม่ชอบร่วมวงกับใคร และแทบไม่สนใจเจ้าของร่างเดิมเลย มองอีกฝ่ายราวกับเป็นอากาศธาตุ
แต่การที่เขาไม่ตอบโต้กลับทำให้เจ้าของร่างเดิมคิดว่าเขากำลังหวาดกลัวตน จึงยิ่งได้ใจและทำตามอำเภอใจมากขึ้น
หากไม่ใช่เพราะลุดวิกเป็นนักรบระดับเอสเช่นกัน และเจ้าของร่างเดิมมั่นใจว่าสู้เขาไม่ได้ ก็ยากจะบอกได้ว่าการรังแกด้วยคำพูดจะพัฒนาไปเป็นการใช้กำลังหรือไม่
เมื่อมองจากบางมุม เจ้าของร่างเดิมก็ไม่ได้ตายอย่างไม่เป็นธรรมเสียทีเดียว