เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67
โปสต์การ์ดสะท้อนประกายแวววาวอ่อน ๆ บริเวณมุมมีลวดลายซับซ้อน เช่นเคย ข้อความถูกพิมพ์เป็นตัวอักษรสีแดงรูปทรงเหลี่ยม ไม่ทิ้งเบาะแสใด ๆ ไว้เลย
[ไม่ได้พบกันนานแล้วนะ ที่รัก ไม่รู้ว่าคุณคิดถึงผมบ้างหรือเปล่า?
คุณเป็นคนรักที่ไม่เชื่อฟังที่สุดเท่าที่ผมเคยพบมา วนเวียนอยู่ระหว่างผู้ชายหลายคน เปลี่ยนใจไปมา...]
คนคนนั้นใช้ข้อความยาวเหยียดตำหนิพฤติกรรมรักสนุกของเซี่ยเหยี่ยน
จากนั้นก็เปลี่ยนเรื่องกะทันหัน เริ่มบรรยายความรักความหลงใหลของตัวเอง วาดภาพตัวเองเป็นชายหนุ่มผู้รักมั่นและเฝ้ารออย่างลึกซึ้ง จมอยู่ในความรักที่ตัวเองจินตนาการขึ้นจนถอนตัวไม่ขึ้น
เซี่ยเหยี่ยน "..."
'ช่วยด้วย!!! ถ้าป่วยก็ไปหาหมอสิ!'
เขาตัดสินใจโทรศัพท์แจ้งสถานีตำรวจทันที แล้วรอให้ตำรวจมาเก็บหลักฐาน
ด้วยเหตุผลบางประการ หลังเวทีของบาร์จึงไม่ได้ติดตั้งกล้องวงจรปิด