เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 59
ภาพจำที่นักศึกษาทุกคนในมหาวิทยาลัยมีต่อเสิ่นเหวินชิงชัดเจนที่สุดก็คือ เขาเป็นคนสูงส่งจนยากจะเข้าถึง เย็นชา สุขุม พูดจาสุภาพ แต่รักษาระยะห่างจากผู้อื่นเสมอ
เมื่อจู่ ๆ ได้ยินคำพูดแบบนี้ ทุกคนจึงตกตะลึงกันหมด
"เอ่อ... พวกเรากำลังฝันอยู่หรือเปล่า?"
"ฉันก็..." เพื่อนของเขาเองก็ยังมึนงง "นี่คงเป็นผลจากการมองคนรักดีไปหมดสินะ?"
พวกเขามองส่งคู่รักหนุ่มทั้งสองเดินออกจากห้องเรียนแบบขั้นบันได หลังเงียบไปครู่หนึ่ง ทุกคนก็ควักโทรศัพท์ออกมาโดยไม่ได้นัดหมาย เข้าสู่ระบบเว็บบอร์ดแล้วตั้งกระทู้
อย่างไรเสีย จะปล่อยให้ตัวเองตาบอดอยู่คนเดียวไม่ได้เด็ดขาด
*
เช้าวันจันทร์ แสงแดดสดใส นักศึกษาที่เต็มไปด้วยความสดชื่นของวัยหนุ่มสาวเดินผ่านไปมา สายตาอดเหลือบมองอัลฟ่าที่อยู่ไม่ไกลไม่ได้
"ทำไมอูชินถึงมาอยู่ที่นี่? ฉันจำได้ว่าภาควิชาของพวกเขาไม่มีเรียนตอนเช้านี่นา"